Abonament mieszkańca SPP: cena zależna od liczby abonamentów na lokal w poprzednim miesiącu?
Ilustracja: Krowa
Licencja ilustracji: Creative Commons LicenseUznanie autorstwa 3.0 Polska (CC BY 3.0 PL)

Abonament mieszkańca SPP: cena zależna od liczby abonamentów na lokal w poprzednim miesiącu?

Skrót:
1. Poprzez likwidację zjawiska fikcyjnych meldunków w strefie płatnego parkowania uda się pozyskać dla Krakowian więcej miejsc parkingowych niż mieści się w Galerii Krakowskiej (1400), czy w Tauron Arenie(1300).
2. Dzięki czemu 91,7% – 96,5% mieszkańców lokali w strefie, które mają 1 lub max 2 auta bez problemu znajdą miejsce parkingowe pod kamienicą.
3. Powracamy do systemu, który już kiedyś obowiązywał w Krakowie: 10 zł na pierwsze auto i 50% zniżki na drugie auto: ale bez niekonstytucyjnej zasady „kto pierwszy ten lepszy”, przez którą poprzedni system uchylono. Ponieważ dawanie ulgi wg kolejności jest nielegalne to kwota ulgi wg wzoru będzie dzielona na wszystkie auta mieszkańców danego lokalu i każdy mieszkaniec będzie płacił tyle samo.
4. Cena abonamentu mieszkańca zależałaby od liczby abonamentów/lokal w poprzednim miesiącu. Abonament mieszkańca wynosiłby 10 zł przy 1 aucie/lokal, po 70 zł przy 2 autach/lokal, po 130 zł przy 3 autach/lokal
5. Rozwiązanie oparte jest o parametryczny wzór matematyczny, jest sprawiedliwe, nowoczesne (przypomina abonament na telefon komórkowy i uwzględnia też mieszkania, gdzie mieszkają osoby ze sobą niespokrewnione) i łatwo modyfikowalne.

Stan obecny
Większość mieszkańców Starego Miasta, Kazimierza i Starego Podgórza ma 1 samochód na mieszkanie (70,8% – 79,2% mieszkańców) i mało kto ma więcej niż 2 auta na mieszkanie (odsetek lokali z 1-2 autami na mieszkanie waha się w granicach 91,7% – 96,5%). Równolegle przez osoby, które pomeldowały wielu znajomych w celu wyłudzenia abonamentu mieszkańców stale brakuje miejsca. Na Starym Mieście prawdopodobnie nawet 13,3% wszystkich aut z abonamentami mieszkańców to auta osób z fałszywych meldunków. Obecnie nie ma przeszkód by meldować nawet 14 aut na 1 lokal, a urzędnicy nie mają prawa odmówić abonamentu mieszkańca, nawet jeśli nie wierzą że tyle osób nie mieszka w danym mieszkaniu.

Rozwiązanie kolejnościowe nielegalne
Kilka lat temu próbowano ograniczyć liczbę aut na mieszkanie wprowadzając zasadę że abonament na pierwsze auto wynosił 10 zł, na drugie 50% ceny abonamentu komercyjnego, a na każde kolejne już 100% tej kwoty, czyli 250 zł. Problem w tym, że takie rozwiązanie może się sprawdzać tylko w przypadku rodzin, ale nie w modelu w którym kilka osób wynajmuje mieszkanie. Wyobraźmy sobie, że w mieszkaniu mieszka 3 niespokrewnionych lokatorów zameldowanych czasowo: Michał, Marcin i Adam. Każdy ma swój pokój, płaci za niego np. 800 zł i ma swoje auto przed kamienicą. Po wprowadzeniu strefy płatnego parkowania Michał zgłosił się do ZIKiT jako pierwszy więc dostał abonament mieszkańca za 10 zł/miesiąc, Marcin szybko to zauważył i dostał abonament za 120 zł/miesiąc, a Adam musiał kupić abonament za 250 zł/miesiąc, wobec tego wkurzył się i zaskarżył całą uchwałę do sądu. Przy przyznawaniu abonamentów mieszkańców nie może obowiązywać zasada „kto pierwszy ten lepszy”. Sąd słusznie unieważnił niesprawiedliwe prawo, ale w wyniku tego powstała patologia meldowania wielu znajomych by każdy z nich miał dostęp do abonamentu mieszkańca za 10 zł.

Sprawiedliwy podział ulgi
By temu przeciwdziałać opracowałem wzór na sprawiedliwą wysokość opłaty abonamentowej dla mieszkańców.

Am = (Ak * n – U)/n

gdzie
Am – obliczona wysokość abonamentu mieszkańca na każde auto w lokalu
n – liczba aut mieszkańców przypadająca na 1 lokal
Ak – wysokość abonamentu komercyjnego, czyli obecnie 250 zł
U – kwota ulgi mieszkańca, która wynosi 240 zł przy 1 aucie i 360 zł przy większej liczbie aut. Kwota 360 zł wynika z zsumowania 240 zł ulgi za jedyne auto i 50% z 240 zł (czyli 120 zł) za drugie auto jeśli takie się pojawi, czyli wg wzoru

U = (Ak – 10) * 1.5

Ponieważ dawanie ulgi wg kolejności jest niesprawiedliwe to kwota ulgi wg wzoru będzie dzielona na wszystkie auta mieszkańców danego lokalu i każdy mieszkaniec będzie płacił tyle samo. Jeśli w lokalu mieszkańcy będą mieli tylko 1 auto to wysokość abonamentu będzie wynosiła 10 zł, jeśli jednak aut będzie więcej to kwota abonamentu będzie liczona wg wzoru

Ak = (250*n-360)/n

gdzie n to liczba aut mieszkańców na lokal.
Ponieważ posługiwanie się wzorami może być trudne dla mieszkańców proponuje by w uchwale Rady Miasta Krakowa zapisać jednak konkretne kwoty, ale policzone wg tego wzoru:

liczba aut na lokal abonament mieszkańca na każde auto
1 10
2 70
3 130
4 160
5 178
6 190
7 199
8 205
9 210
10 214
11 217
12 220
13 222
14 224
15 226
16 228
17 229
18 230
19 231
20 232


W ten sposób mieszkaniec strefy płatnego parkowania co prawda mógłby domeldować sobie 13 swoich znajomych, ale wtedy i on i każdy jego znajomy za abonament mieszkańca zapłaci 224 zł/miesiąc, czyli niewiele mniej niż za komercyjny abonament. Dodatkowo tyle samo płaciłby sam właściciel, więc meldując znajomych sam sobie zwiększałby opłaty. System byłby sprawiedliwy i nikogo by nie faworyzował ze względu na szybkość złożenia wniosku o abonament. Nie posługujemy się już pojęciami pierwsze czy drugie auto w rodzinie, ale w praktyce większość mieszkańców posiadających 1 auto zapłaci tyle samo co teraz, a rodziny z dwoma autami zapłacą tyle samo co w ramach poprzedniego systemu z ulgą na drugie auto. Rozwiązana będzie sytuacja osób współdzielących pokoje w kamienicach, które nie są ze sobą spokrewnione. Jednocześnie wraz ze wzrostem opłat dla oszustów spadnie liczba aut, które parkują oni w strefie, przez co prawdziwi mieszkańcy szybciej znajdą wolne miejsca parkingowe. Część oszustów pewnie wykupi komercyjne abonamenty, na tym jednak skorzystamy wszyscy, bo te pieniądze miasto zainwestuje np w remonty dróg czy chodników.

 

Cena zależy od liczby abonamentów/lokal w poprzednim miesiącu
Jeszcze raz wyobraźmy sobie kamienicę gdzie mieszka 3 niespokrewnionych lokatorów zameldowanych czasowo: Michał, Marcin i Adam. Każdy ma swój pokój i płaci za niego np. 800 zł

  1. Każdy z mieszkańców, który ma samochód, składałby wniosek o ulgowy abonament mieszkańca w cenie 10 zł/miesiąc. Urząd przydzielałby indywidualny numer rachunku bankowego, na który mieszkaniec wpłacałby abonament, którego cenę poznaje w kolejnych miesiącach tak jak w przypadku abonamentu za telefon komórkowy.  Podstawą jest przejście na miesięczne ustalanie stawki abonamentu: każdy dostaje pierwszy abonament za 10 zł, w kolejnych miesiącach cena zależy od liczby abonamentów, które były zarejestrowane pod danym adresem w poprzednim miesiącu.  Jeśli tylko Michał zadeklarował że ma auto, to zapłaci 10 zł/miesiąc. Jeśli deklaracje złożyli Michał i Marcin, to obaj zapłacą po 70 zł/miesiąc, jeśli cała trójka ma samochody, to każdy zapłaci po 130 zł/miesiąc abonamentu mieszkańca.
  2. Jeśli Michał przy opłacie 130 zł/miesiąc stwierdziłby, że to dla niego za dużo to może zrezygnować z abonamentu mieszkańca i własne auto zostawić w rodzinnej miejscowości. Wtedy od następnego miesiąca opłaty dla Marcina i Adama z powrotem spadłyby do 70 zł/miesiąc.
  3. Osoba, która nie płaciłaby opłat zgodnie ze zmieniającym się cennikiem traciłaby abonament mieszkańca. Służby kontroli strefy mogłyby sprawdzać, czy abonament mieszkańca jest opłacony tak jak robią to przy okazji naklejek mobiParking przy płatności za parkowanie poprzez telefon komórkowy.
  4. Dla rodzin jest to rozwiązanie całkowicie bezproblemowe. Jeżeli nic nie planujemy zmieniać to przelewamy z góry 120 zł na jedno auto lub po 840 zł za dwa auta i mamy spokój na rok.
  5. Przy złożeniu wniosku urząd weryfikowałby czy dana osoba ma prawo do abonamentu mieszkańca i dopiero wtedy uruchamiał usługę i informował innych zameldowanych o podwyższeniu ceny za abonament. W momencie wymeldowywania usługa „abonament mieszkańca” byłaby dezaktywowana, a inni mieszkańcy byliby informowani o obniżce abonamentu.

Skoro kilkadziesiąt milionów Polaków radzi sobie z comiesięcznym abonamentem za telefon komórkowy to można mieć pewność, że poradzą sobie także z tym rozwiązaniem.

Abonament można zmieniać modyfikując parametry wzoru
Zaproponowane rozwiązanie można oczywiście zmodyfikować przez zmianę parametrów równania

Am = (Ak * n – U)/n

Podwyżka ceny abonamentu komercyjnego?
Abonament komercyjny kosztuje obecnie 250 zł co przy parkowaniu przez 8 godzin dziennie, przez 20 dni roboczych miesięcznie przekłada się na cenę 1.56 zł/godzinę, czyli prawie 2x taniej niż przy parkowaniu na godziny. Może więc warto podnieść cenę tego abonamentu do np. Ak= 350 zł/h?

abonament komercyjny [zł] cena parkowania za 1h
250 1,56
300 1,88
350 2,19
400 2,50
450 2,81

Równolegle podnieślibyśmy wysokość ulgi U do wartości wg standardowego wzoru:
U=Ak – 10 zł dla jednego auta
U= (Ak – 10) * 1.5 dla dwóch i więcej aut

liczba aut na lokal abonament mieszkańca na każde auto
1 10
2 95
3 180

Tabela dla Ak = 350 zł

Brak ulgi powyżej 1 auta na lokal?
Można przyjąć, że wysokość ulgi wynosi U = Ak-10 niezależnie od tego ile aut mamy na mieszkaniu. W ten sposób zniechęcilibyśmy do posiadania więcej niż 1 auta na mieszkanie.

liczba aut na lokal abonament mieszkańca na każde auto
1 10
2 130
3 170

Tabela dla wartości Ak=250 zł i U = Ak – 10 zł

Abonament mieszkańca za 20 zł?
Można podnieść cenę abonamentu na jedno auto na mieszkanie do poziomu 20 zł czyli wzór na ulgę miałby wtedy postać:

U=Ak-20 zł dla jednego auta
U=(Ak-20)*1.5 dla dwóch i więcej aut

Wszystkie te 3 modyfikacje można ze sobą dowolnie mieszkać.

1982, od urodzenia w Krakowie, Płaszów, Absolwent Wydziału Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej Politechniki Krakowskiej. Związany ze Stowarzyszeniem Kraków Miastem Rowerów, oraz Stowarzyszeniem Przestrzeń-Ludzie-Miasto. Pierwsza publikacja na ibikekrakow: 17 marca 2010. Zainteresowania: - rowerowe BRD (edukacja, walka z mitami, SEWiK), - ruch pod prąd (animator akcji "Rowerem legalnie pod prąd"), - przewóz dzieci, - edukacja ws zanieczyszczeń, - promocja: Kraków na skróty, Rower mój środek transportu, - przyczepki, rowery cargo, rowerem na zakupy, rower i handel, - rowery w liczbach, statystyki, - zrównoważony transport (budżet), - sprzeciw wobec promowania i obligatoryjności kasków, - zmiana przepisów dla nietrzeźwych rowerzystów, - polityka parkingowa (w tym płatne parkowanie, parkowanie i handel), - transport zbiorowy,